काठमाडौँ — एकातिर पहाडे युवती सीता (जेसी), अर्कोतिर मधेश पुत्र राम (र्याम्बो) । एउटा हास्यास्पद विषयले यी दुई पात्र राम, सीतालाई जोड्छ । समय, परिस्थिति यस्तो भइदिन्छ कि सीतासँगको एक भेटलगत्तै उसले सीतालाई अपहरण गरेर जनकपुर पुर्याउँछ ।
दीपेन्द्र गौचन निर्देशित फिल्म ‘केटी हराएको सूचना’ यिनै पहाडे र मधेशी पात्रबीचको सुन्दर प्रेमकथा हो । यी दुईको प्रेमकथामार्फत निर्देशक गौचनले मधेशको सौन्दर्य, मधेश आन्दोलन र त्यसको असर देखाएका छन् ।
लामो समय नेपाली फिल्म क्षेत्रबाट ओझेल परेका गौचन यही फिल्ममार्फत निर्देशनमा फर्किएका छन् । फिल्मको शीर्षकझैं, निर्देशक गौचन २२ वर्षदेखि फिल्म क्षेत्रबाट ‘मिसिङ’ थिए । तर, फिल्ममार्फत उठाइएको मुद्दा, सरल कथा र सुन्दर वाचनले उनको ‘कमब्याक’ सशक्त बनाएको छ । फिल्मले डकु–ड्रामा ‘उजेली’ को ‘क्लासिकल’ स्वाद त पस्कँदैन तर आधुनिक राम र सीताको प्रेममार्फत संघीयताका लागि चर्किएको मधेश आन्दोलन, जलेको मधेश र त्यसले पहाडे र मधेशी सम्बन्धमा ल्याइदिएको फाटो प्रस्तुत गर्छ । राज्य र सरकारद्वारा दोस्रो दर्जाका बनाइएका मधेशीहरूले नेपाली नागरिक बन्नकै लागि गरिएको संघर्षलाई प्रेमकथाको पृष्ठभूमिमा कथा भन्न सक्नु ‘केटी हराएको सूचना’ को सबल पक्ष हो । फिल्ममा कमजोरी छैनन् भन्ने होइन तर सुरुमा सकारात्मक पाटो हेरौं ।
